Ο ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ

Καινούργια ακαταστασία. Καινούργιο μυστήριο. Η Μόλι η καμαριέρα επιστρέφει…
Η Μόλι είναι μοναδική. Με την έφεσή της στην καθαριότητα και τα πρότυπα συμπεριφοράς, ανελίχθηκε στην κλίμακα του πεντάστερου Regency Grand Hotel και πήρε τη θέση της Αρχικαμαριέρας. Εκεί όμως που η ζωή της φτάνει στο αποκορύφωμα της τελειότητας, ο κόσμος της γίνεται άνω κάτω όταν ο παγκοσμίου φήμης συγγραφέας μυστηρίου, Τζ. Ντ. Γκρίμθορπ, πέφτει νεκρός κατά τη διάρκεια μιας ομιλίας του στο ξενοδοχείο.
Όταν ο ντετέκτιβ Σταρκ, ο παλιός εχθρός της Μόλι, ερευνά το απροσδόκητο τέλος του συγγραφέα, γίνεται ξεκάθαρο ότι υπήρξε θύμα δολοφονίας. Οι ύποπτοι αφθονούν, και όλοι θέλουν να μάθουν: ποιος σκότωσε τον Τζ. Ντ. Γκρίμθορπ; Η Λίλι, ίσως, η νέα ασκούμενη καμαριέρα; Ή η Σερένα, η ιδιαιτέρα του; Μήπως ο κύριος Πρέστον, ο πολυαγαπημένος θυρωρός του ξενοδοχείου, κρύβει κάτι; Και είναι η Μόλι όσο αθώα όσο φαίνεται;
Η υπόθεση απειλεί την υπόληψη του ξενοδοχείου και η Μόλι ξέρει ότι μόνο εκείνη κρατάει το κλειδί για την ταυτότητα του δολοφόνου – είναι θαμμένο βαθιά στο παρελθόν της. Η Μόλι αρχίζει να ξεσκονίζει τη μνήμη της για να βρει στοιχεία, επιστρέφοντας στα παιδικά της χρόνια και τη μυστηριώδη έπαυλη Γκρίμθορπ όπου κάποτε δούλευαν δίπλα δίπλα, η ίδια και η γιαγιά της. Και μόνο ένα πράγμα είναι βέβαιο: τα βρόμικα μυστικά δεν μένουν θαμμένα για πάντα.”Μην ξεχάσετε να κρεμάσετε έξω από την πόρτα σας το καρτελάκι “μην ενοχλείτε” όσο χάνεστε στις σελίδες της εκπληκτικής συνέχειας της Καμαριέρας”. (Janice Hallett, συγγραφέας)
“Απολαυστικό από την αρχή ως το τέλος… Μόλις μπήκα στο Ρίτζενσι Γκραντ, δεν ήθελα να φύγω”. (Jenny Jackson, συγγραφέας)
“Όπως η Miss Marple της Agatha Cristie περνά απαρατήρητη επειδή είναι μια ηλικιωμένη γυναίκα, έτσι και η Μόλι παραμένει αόρατη επειδή είναι καμαριέρα. Όμως σε αυτή την κοινωνικά ευαίσθητη σειρά μυστηρίου, η Μόλι μετατρέπει την αδυναμία σε υπερδύναμη του γυναικείου προλεταριάτου”. (NPR)
“Η Μόλι που μας γοήτευσε στην Καμαριέρα επιστρέφει δυναμικά. Η Nita Prose μπολιάζει την ιστορία μυστηρίου με καυστικά σχόλια για τα αστυνομικά μυθιστορήματα, χωρίς να στερεί ποτέ από τη φωνή της Μόλι τη δύναμη και τη σαγήνη της”. (The New York Times)